Het jurkje en de waarheid : over rouw, schrijverschap en jezelf níet verliezen
Waarom schrijven soms het enige is dat blijft.
Hoe blijf je trouw aan jezelf in een wereld die liever een luchtig verhaal leest?
Een poosje geleden besloot ik mijn kledingkast op te schonen en zette een aantal jurken op Vinted. Mijn lijf past ze niet meer. Door rouw, hormonen, ziekte en herstel is mijn figuur veranderd.
Iemand uit Duitsland vroeg daarop om een foto waarop ik het jurkje draag. Dus dook ik mijn digitale archief in en vond mezelf terug in een moment dat nog steeds spreekt.
De vrouw in het jurkje
Ik droeg het jurkje op het twintigjarig jubileum van tijdschrift Vriendin. Destijds schreef ik daar wekelijks een column. Niet over datingavonturen of grapjes over het moederschap. Ik schreef over mijn scheiding, mijn alleenstaand moederschap, en een verliefdheid die opkwam midden in de storm van rouw.
Tijdens dat feest werd ik voorgesteld aan een nieuwe columnist, met het zinnetje: “Geen zorgen hoor, zij is niet jouw vervanger.” En ik wist direct: mijn tijd liep af. Niet omdat mijn verhalen slecht waren. Maar omdat ze niet opwindend genoeg waren.
Wat ze wilden, was lucht. Wat ik bracht, was leven
De redactie zocht luchtigheid. One night stands, sexy avontuur en hilarische situaties. Maar ik bracht rouw. Liefde met littekens. Vragen zonder antwoorden.
Ook mijn toenmalige partner vond mijn teksten moeilijk. Mijn woorden raakten iets in hem aan. En steeds vaker vroeg ik me af: Wie mag ik zijn, als iedereen iets anders van me wil?
Schrijven werd mijn enige veilige plek
Ik stond op een kruispunt. Kiezen tussen aanpassen of verdwijnen. Maar ik pakte mijn pen. En daar, in het schrijven, hoefde ik mezelf niet te verraden.
Dat jurkje is inmiddels verkocht. Aan een andere vrouw, met haar eigen lichaam, haar eigen verhaal. Ik hoop dat zij zich net zo moedig voelt als ik moest zijn toen ik het droeg.
Waarom dit verhaal ertoe doet
Misschien herken jij het. Dat gevoel dat jouw verhaal niet past in de kaders die anderen voor je bouwen. Dat je zachter moet zijn. Of grappiger. Of stiller. Maar wat als jouw waarheid belangrijker is dan hun verwachting?
Juist op het moment dat ik niet meer paste in het plaatje dat van mij werd gevraagd, vond ik mijn eigen stem terug. Dat kostte me misschien een podium. Maar het leverde me iets veel groters op: zelfrespect, stevigheid en trouw aan mijn eigen pad.
En wat dit mij opleverde?
Ik bleek geen Vriendin voor iedereen. Ik werd mijn eigen beste vriendin. En dát is wat ik anderen leer in mijn werk als verhalenbevrijder. Niet schrijven om aardig gevonden te worden. Maar schrijven om waarachtig te zijn.
Schrijfoefening: Het kledingstuk als kompas
Kies een kledingstuk dat je lang hebt bewaard.
Zoek een moment waarop je het droeg.
Schrijf over dat moment alsof je het herbeleeft.
Benoem: wat voelde jij echt? Wat werd er van je verwacht? Wie was jij daaronder?
Sluit af met de zin:
“Vandaag pas ik niet in hun verhaal. Ik kies voor het mijne.”
Contact
Ja, ik wil graag meer weten over je activiteiten.